Huzur !?

Huzursuz bir insanım ben. Öyle işte içim bir huzursuz. Uykumda bile huzursuzum varmıdır ötesi? Hep bir şeyler yapmam gerekiormuş da yapmıyormuşum gibi bir his. Sürekli bir şeylere geç kalmışımda koşarak yetişmem gerekiyormuş gibi.. Sürekli bir yarın planı yapmanın telaşı var içimde. Nerden edindim bu telaşı ben yahu. Ben rahattım sanki bir zamanlar. çok değiştim çok.. Rüyamda bile bırakmıyor bu telaş beni, yine bir şeylerden kaçıp bir şeyler kovalıyorum. Arada uyanıp saate bakıyorum sanki gün içinde yapacak bir işm varmş da uyanmam gerekiyorumş gibi. Halbuki yüce İsa sağolsun tatilde okulum 20 gün kadar. İşim yok gücüm yok. Yinede günü kaçırıyormuşum gibi çok önemli şeyler yapacakmışım gibi aman daha uyumayayım dur geç kaldım düşünceleri ilen boğuşarak harcıyorum uykumun son bikaç saatini. Yoksa içimdeki ev kadınlığı mı dışarı fırlıor benim!? Bugn uyanıp ilk düşündüğüm şey "ne yemek yapsam ya" oldu. Dün kalktğımda evi süpürmem gerektiği bilincinin verdiği rahatsızlığı yaşıyordum. Belki de gerçek hayat bu kadar huzursuz bir şeydir ve ben de gerçek hayata adım atmışımdır, ne bileyim. Yarın kiramı ve faturalarımı ödemeye gideceğim. Halbuki bu İspanya dedikleri memlekette de insanlar okadr rahat ki! Hatta bilirsin Siesta ları var bunların. Gün içinde 2 den 4 e kadr falan uyuyorlar. Onlar uyudukça ben stres oluyorum uykularım kaçıyor severim halbuki ispanyolları çokça. Ama unutmamak gerek ne kadar İspanya'da olsam da normalde Türkiye gibi bir ülkede yaşıyor olmanın verdiği huzursulzuktur belki de bu. Aslında düşününce bu huzursuzluğun bir çok nedeni olabilrmiş ya. Asıl neden benim içimden bi yerden çıkar bir zaman sonra dur bakalım.