Etraftaki yirmi kişiye sorduk yirmisi de aynı cevabı verdi. Bazen değil yirmi, iki yüz kişi aynı cevabı verse kafa almayabiliyor gerçi.
İnsan kendi anlamak istemedikçe kim ne dersin desin o fikri benimsememek için elinden gelen her mücadeleyi gösteriyor.
Bazen de bir fikre takılıp kalıyorsun da gözün görmüyor başka bir şeyi. O sürede umursamıyorsun fikir gerçekten doğru mu değil mi? Varsa yoksa inada devam, varsa yoksa benim dediğim olacak'çılık. Halbuki gerçek hayat böyle şeyleri kaldırmıyor. Gerçek hayatta insanlar birbirine bu kadar katlanmıyor, katlanmamalı da zaten.
İnsan psikolojisi bambaşka. Kimi zaman hiç görmediği bir sorunu günü geliyor deve yapıyor başına hem de durduk yerde. Eh sonrasında bir sorun bir başka sorunu getiriyor peşinden. Oldu mu sana sağlam bir sorunlar zinciri? Bu yüzden baştan almalı dersi de büyütmemeli dertleri. Zaten yeteri kadar derdimiz var şu hayatta gereksiz dertler çıkarmamalı insan başına.
Zaten sevgi çabucak tüketilen bir duygu, tüm diğer duyguların da olduğu gibi, eh bulduğun anda sarılmalı; saçma sapan sebeplerden ötürü de harcamamalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder