Pazartesi sabahı işkencesi diye film çekmek, roman yazmak istiyorum. İşkencenin en büyüğü, en adisidir bence Pazartesi. Sabah 6'da uyandığınızda bu hayatta yapayalnız hissedersiniz kendinizi. Nitekim mışıl mışıl sıcak sıcak uykusuna devam onca insana karşın siz henüz aydınlanmamış soğuk sokakta tek başınasınızdır. Böyle de abartırım, böyle de acındırırım kendimi.
Ofiste aynı masayı paylaştığınız iş arkadaşı şu hayatta sayılı önemli noktalardan biri imiş. Hafta içini çekilir kılarmış, sabahın köründe hissetmeye başladığınız yalnızlığı bir nebze alır derdinize ortak olur adeta bir hemdert olurmuş.
Pazartesi günü sona erdiğinde insanın içinde dünyadaki herkesi yenermiş her şeyi yapabilirmiş gibi bir güç oluyormuş. Haftanın geri kalanı hop diye geçiveriyormuş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder