sonra her şey daha kolay olacak.

Arasında kaldıkça bir şeylerin ve birilerinin inciniyor inceliyor ve yok oluyor gibiyim. Kendi mantığım ve arzularım da birbirleriyle çakıştığından yarattığım mutsuzluğun içinde kayboluyorum. Çabaladıkça çıkmaya içinden bu hislerin bataklık misali içine çekiyor beni karamsarlıklarım. Savaşmaktan yorulduğumu hissediyor ve boğulmayı kabul eder gibi bırakıyorum kendimi derin sulara.

Zamanın geçip gitmesi bazen normalde olduğundan daha çok önem taşır. Sadece zamanın geçmesini değil bir şeylerin değişmesini beklersiniz. Hesap yaparsınız. Bir iki ay daha dersiniz. Sonra her şey daha kolay olacak. 

Bugünlerde yaptığım en çok şey ise sokakta gördüğüm insanların hayatlarını düşünerek onların da hayatlarında çok zor zamanlar olduğunu hayal etmeye çalışmak. Sanırım yalnız hissetmekten bitkin düştüm ve kendime bir yoldaş arıyorum. Eminim bu kadın kocasıyla kavga etmiştir, belki de boşanmıştır, belki de şu adam zor bir hastalık geçiriyordur, belki evinde hiç huzur yoktur gibi gibi.

Kötülüklerini istediğimden değil yanlış anlamayın, sadece bu yalnızlık duygusunu bastırmaya çalışmaktan ileri geliyor düşüncelerim. Bu hayatta sorunları olan tek ben değilim'i hatırlamaya çalışıyorum sık sık. Güçlü olmak zorunda bırakıyor bizi yaşadıklarımız. Duyarsız olmak zorunda da kalıyorsunuz bazen. Duygusallığı bir kenara atarak buz kesiyor, adeta odunlaşıyorsunuz. Sırf daha az acı çekmek için. 

Ama biliyorum bir iki ay daha diyorum, sonra her şey daha kolay olacak.