Duyusallığımı saklamadım hiçbir zaman. Zaten duygusallık pek saklanacak bir şey de değil, yani suratıma baktığınızda- eğer hassas bir konudan bahsediliyorsa- pek kolay anlayabilirsiniz o an nasıl bir duygu durum içerisinde olduğumu. Her türlü duygu durumunu dışarı yansıtan ben iş hayatının bu dikenli yollarında duygularımı nasıl bastırmam gerektiğini öğrenirken bazı bazı zor günler geçiriyordum.
Neyse, daha önemlisi ise bilmiyorum bu 24 yaşına girmiş olmanın getirdiği bir durum mu ama yaşlanmaya karşı olan büyük korkuların anne babalarımızın orta yaşların sonlarına doğru geldiklerini ve anneannelerimizin ise artık gerçekten yaşlı olduklarını fark etmem ile birlikte korkunç bir hal almaya başladı. Eski fotoğraflar çıkarılıp ananemin incecik ve gencecik hallerini gördüğümde boğazım düğüm düğüm oldu ve sırf onu da üzmemek için kendimi tuttum ve ağlamadım. Hayır bir de ağlasam ve anneannem bana dönüp "N'oldu kızım niye ağlıyorsun?" diye sorsa, ne diyecektim? "Anneanne sen yaşlanmışssın böhüü", ya da "Anneanne ne kadar güzelmişsin ne kadar zayıfmışsın ama artık yaşlı bir anneannesin ühüü" mü? Cevabını veremeyeceğim soruları sordurmamak için ağlamadım.
Annemle teyzemin üniversite bahçesinde çekilmiş genç kızlık fotoğraflarına bakıyorum. O zamanların trendi olan İspanyol paça pantolonlar, ama şaşırtacak derece modern kıyafetler görüyorum ve seviniyorum. Hatta o zamanki çoğu trendler şu an birebir aynı. Anneannemin annesinin ayağında birkenstock tarzı terlikler falan. Ha vatkalı gömlekleri, tuhaf tuhaf saçları görmezden gelmiyorum hatta gülüyorum da "amma komikmişsiniz anne ya" diye.
Sanırım 50 ya da 70 yaşlarımı gördüğümde (o kadar yaşar isem) kendi 20 li yaşlarımı nasıl özleyeceğimi şimdiden bilmek beni korkutuyor. "Biz kendi gençliğimizin kıymetini bilemedik," diyor teyzem. "Anlamadık gençliğin ne güzel bir şey olduğunu birden bire 50 yaşına geldik." Ben öyle olsun istemiyorum, aksine o yaşlara geldiğimde "güzel geçirdim gençliğimi, kıymetini bildim, çok şey yaptım" diyebilmek istiyorum.
Umarım gözlerimizin etrafında çizgiler oluştuğunda, kırışıklıklar ve beyaz saçlarla karşılaştığımda yaşlılığın bu belirtilerini hoşgörü ile karşılayabilecek olgunlukta olurum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder