Okur yazarı bu kadar çok severse yazar da okuru sever mi?
Sevgili Yazar'ıma,
Kadıköy'deki kitapçılarda gezerken anladım bundan sonra okuyacağım her romanda senden bir parça arayacağımı Sevgili Yazar'ım. Her baktığım roman her baktığım öyküye yabancı hissediyordum kendimi, ne ben onlara ne de onlar bana aitti. Dahası ise, sadece romanlarda ya da genel olarak edebiyat ürünlerinde değil; dinlediğim müziklerde de sen geleceksin aklıma bundan böyle. Mesela Leonard Cohen'den "Dance me to the End of Love", Nick Cave'den "The Weeping Song" ya da Orhan Gencebay'dan herhangi bir parça duyduğumda seni düşüneceğim uzun uzun ve içim sızlayacak, senin özlemini taşıyacağım bundan böyle.
Bilebilir miydim senden sonra böyle bir boşluğa düşeceğimi? Farkındaydım hayatıma kattığın güzelliklerin; ama sona geleceğimiz günü düşünmeyi reddetmiştim öncelerde. Kabullenmek istememiştim her şeyin biteceğini. Bir şekilde devam eder sanmıştım birlikteliğimiz, ama işte beynime ve gönlüme kazınan sözlerin haricinde yoksun şu an hayatımda.
Senden sonra kara bir delik gibi beni içine çeken boşluğu atlatmak için kitapçılardan kitapçılara bu yazardan o yazara koşuyorum. Romanlar deviriyor, aşırı doz okuma yapıyorum, ama nafile... Vermiyor hiçbiri seninle olan birlikteliğimizin verdiği tadı.
Komik ama gerçekten de 'güldürürken düşündüren' üslubunla bende yarattığın haz, öyle hemen geçecek gibi durmuyor. Seninle saatler süren otobüs yolculuklarımızda yanımızdaki insanlara çaktırmadan kıs kıs güldüğümüz, kimi zaman ise her şeyi bir kenara koyup camdan dışarı bakıp uzaklara daldığımız ve düşündüğümüz zamanları nasıl hiçe sayabilirim ki?
Seninle çok şey paylaştık Sevgili Yazar'ım. Seninle olmak demek, bir kaosun ortasında dahi gülmeye sebep bulabilmek demekti. Şimdi ise ben dermanı başka yazarların kollarında arıyorum ama bil ki yeni eserlerini dört gözle bekliyorum.
Sevgilerim, saygılarım, teşekkürlerimle,
Okur'un.
Not: Yazar'a yazılan bu mektup 'hiç gönderilmeyecek mektuplar' arasında yerini almıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder