Son bir kaç gündür öyle garip insanlar gördüm ki.. Her seferinde de "vay be ne garip insanlar var şu dünyada" cümlesini kurdum. Vapurda telefonundan arabesk müziğini açıp şarkıya kendisi de söylediği bir şiirle eşlik edenler mi dersiniz(arabeske lafım yok da o kalitesiz bir arabeskti yani ondan), minibüste telefonla konuşurken telefonu hoparlöre alan ve karşıdaki kadınla olan konuşmasını tüm minibüse dinletenler mi dersiniz, ki o konuşmanın içeriğinden bahsetmek pek istemiyorum "Evdeki, dayısına gitti sen gel gel bu gece bana gel, yok yarın değil bu gece gel sen." gibi cümleler vardı ama evet, en bombası ise gerçekten bizim sınıftaki 65 yaşındaki kadındı. Kendisini severim aslında ama dün gece öyle muhabbetler oldu ki mekanı terk etmek istedim. Korkumun doruğa ulaştığı cümle "Benim çok hoş bayan arkadaşlarım da var ama maalesef lezbiyen değilim." oldu. Ne oluyor bu insanlara kuzum? Normal kimse yok mu etrafta?
Dün kilisede bir konsere katıldım. Büyük bir zevkle Meryem ana için söylenen şarkıları dinledim. Her yer İspanyol kaynıyordu, kendimi İspanya' da hissettim adeta. İspanyolca kursunun bitişini de böyle kutladık. Bitişi derken, Mart' a kadar falan yani.
Yapmam gereken ödevleri ve çevirileri düşünmek ve stres yapmaktan faaliyete geçemiyorum. Mesela şu an türk kahvemi içip pink floyd' umu dinlerken bloğumu yazıyorum. Zevkli bir aktiviteden ödeve geçmek zor geliyor, zor.
Bugün yüzünde öyle alaycı bir ifade vardı ki "Naber?" derken, sanki "Bugün ağlamıyor musun ya?" diye sorar gibiydi. Ben de ona aynı alaycı ifadeyle cevap verdim gerçi. O da haklı karşısında ağlayan 20 yaşında bir kız görmek hobilerinin arasında değildir herhalde. Ama o alaycı ifadesi bile öyle güzeldi ki, kızmak bir yana sırf o ifadeyi görmek için benimle hep alay etmesine razıyım. 25 Aralıktaki partide onu yanında bir başka şahısla görürsem işte o zaman en başta anlattığım vapurda telefonundan arabesk müzik açıp kendisi de bağıra bağıra eşlik eden abiye döneceğim, bunu da buraya yazıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder