Ben hayatımı bir özet geçeyim de arayı kapatalım diyorum. Bir takım telefonlardan ve seslerden bahsederken gündelik hayatı es geçmeyelim diyorum. Gündemimizin merkezinde üç hafta sonra mezun olacağımız gerçeği... Acımasız hayata başlangıç, işsizlik güruhuna katılım ve nice çeşitli şekillerde betimlenebilir bu durum. Her bir beyin farklı bakıyor duruma sonuç olarak. Ama burada onun bunun beyninden çok benim beynimden bahsedeceğim. Benim için, öğrenciliğin sonlanması ve iş hayatına geçiş ekonomik özgürlüğün anahtarı olduğu için (hop diye iş bulmak diye bir şey olmasa da) kötü bakmıyorum bu tatlı sona. 'Ne iş olsa yaparım abi' diye dolanacağım bir süre, sonrasında çıkacak illa bir işler. İlk işimiz iki yıl önce de yaptığım İksv sanatçı rehberliği mesela. İksv'ye olan sevgi ve ilgimden bahsetmeme gerek yok sanırım.
İş güç haricinde girilen bazı mülakatlar, sınavlar, yapılan projeler, gidilen stajlar derken Mayıs saçımın ağarmasını hızlandırdı bu yıl. Her ne kadar yüksek lisans başvurusu için gittiğim mülakatta ağzımın payını almış olsam da, Ales sınavı da fena geçmedi en azından. Öte yandan Beyoğlu Anadolu'da girdiğim ve bizzat benim anlattığım ders acayip eğlenceliydi. Sınıfın bir ucunda olmak ile diğer ucunda olmak arasında dünya kadar fark varmış meğer. 30 tane 14 yaşında öğrencinin merakla sizi izlemesi, verdiğiniz direktiflere uyması, sorularınızı cevaplamak için parmak kaldırarak söz almaları ne kadar güzelmiş! Öğretmenliği seveceğimi söyleseydiniz inanır mıydım size? Ama sevdim.
Bu arada da ta geçen sene Nisan'da teslim ettiğim ve ben romanı çevirdikçe benim hayatımı bir cehenneme çeviren Cengizhan sonunda çıktı. Henüz kitapçılara ulaşmadı, ancak bir iki haftaya her yerde göreceksiniz Cengizhan'ın hayatını anlatan 'Tepelerin Kemikleri' isimli romanı. Çevirimle övünmeyeceğim, ama ilk çevirim olduğu için de kendimi çok fazla yermeyeceğim.
Şu 1 yıl içinde hayat çizgim daha da bir kesinleşmiş olacak, planların arasında bir yıl çalışıp para kazanmak ve 2013'te İspanya'ya yüksek lisans amaçlı gitmek de var. Her şey zamanla ve sabırla yerine oturacak. 8 Haziran finallerin bitimi, 13 Haziran mezuniyet balosu ve 1 Temmuz kep töreni ile İstanbul Üniversitesi sayfası da kapanmış olacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder