5 Şubat 2010 Cuma

insan + insan = sıkıntı

Çok yoğun günler geçiriyorum bu sıralar yazamadım ondan blog. gündüzleri ders çalşp geceleri dışarı çıkarak hem ders çalşma hem de eğlenme hedefimi gerçekleştrioyum ve pazrtesi tamamen özgürlüğe kavuşacağım ve sonrasında derssiz tasasız 5 günüm var İspan'yada. zaman amma çabuk geçti. daha dün geldim sanki İspanya'ya.. neyse dönünce ailemi arkadşlarıma nasıl kavuşacağımı düşünüp mutlu oluyorum, heycanlanıyorum. onları böyle ilk göreceğim anı hayal ediyorum.seviyorum lan onları ben.

Ya rüyamda bir uçağın düştüğünü gördüm, uçak düşünce de annemi arayıp ben uçağa bnm Türkiyeye gelmicem diyordum. tabi kmbilr neler yatıyor bu rüyanın altında da. lan harbi uçaım düşmesin,ölmeyelim şmdi durduk yerde. kader kısmet.

İnsanlar birlikte olurlar, ayrılırlar bunlar olağan şeyler tamam. amane olursa olsun ayrılıkları sevmiyorum, kim sever ki zaten!? ama bir ilişkinin o tutkulu delice aşkla başlayan ilişkinin zaman içinde yıpranım ayrılıkla son bulması kadar beni üzen bir şey yok şu hayatta. böyle düşünüyorum hani ne yapmamız gerek bu ilişkileri kurtarmak için? ne, ne, ne!? kızla çocuk birbirlerine aşıklardır çıkmaya başlarla ilk 3 ay falan hayat çok güzeldir, ne olur ilişki hep o ilk 3 aydaki gibi kalsa? ama sonra bir sürü etken çıkıyor, ve yoruyor insanları.. güvensizlik kıskançlık,tatminsizlik,sadakatsizlik nblyim ben bir sürü şey. sonra düşünyorsun ya başta bukadr aşık olan biz miydik?nasıl bu hale geldik diye... üzüyor beni bunlar blog. bütün ilşkilernin sonunun bu olduğunu düşünmek istemiyorum bu beni korkutuyor! hayır hayır.

Bir de şöyle bir şey var. bir insanla anlaşmak da ne kadar zor.. yani herkesin kendine göre alışkanlıkları var, herkesin kendi yaşam stili var bunu karşındaki insana göre uydurmak,fedakar olmak, yeri geldiğinde onun istediği gibi yaşamak, yeri geldiğinde kararlı olup kendi istediğini yapmak. bir denge lazım ki kusursuz ilşki için blog. çok zor o dengeyi kurmak ve sonra da korumak ama bazıları yapıyor işte. helal. ben zaten zor bir insanım. hele bu aralar fedakarlık yapmaya hiç niyetim yok biliyor musun. çok bir bencilim bu günlerde. fedakarlık yapacağım insanın benim için çok şey ifade etmesi gerekiyor ki anca öyle.. zaten fedakarlık yapıyorsun da noluyor sanki. çko mu kıymete geçiyor amaan ben de amma kızgınım, küskünüm insanlığa. ilginç bak bu.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder