Sabah 4te sancılarla uyandım. ne yapacağımı bilemedm, annemi babamı uyandırıp hastaneye gidelim dicektim ki uyumayı denedim ve uyuya kalmışım. sabah 7de uyandım bu sefer sancılar azalmıştı ancak bir sorun olduğu belliydi. bu ağrı İspanya'da da oldu bir keresinde ancak sonra geçince ben amaan üşütmüşümdür geçti işte dedim, meğer geçmemiş. sonra doktora gittik meğer kistim varmış hem de iki tane. ne hoş değil mi ama? ilaç kullanmam gerekiyormuş geçmezse de ameliyat falan. sevmem ben öyle şeyler ama, hastanelerden de nedret ederim. aman ya. bir de tam ben fitness a başlamaya karar vermişken doktorun bana aman spor yapma kistler patlar demesi beni iyice gıcık etti. bütün gün salondaki kanepe de oturup friends izledm. bu aralar sanki onlarla yaşıyorum, kendi hayatımdan çok Monicayla Chandlerla taklırıom sanki.
ben How i met your mother izlerken de aynısı oluyor ama. ozman da Ted'e aşık oluyorum,Robin i kesiyorum falan. sonra Lost izlerken de onlardan birisiymişim gibi hissediyorum. sanırım izlediğim her dizide oluyor bu bana şmdi friends bitince düşeceğim boşluğu düşünmek bile istemiyorum. çok acıklı.
Yarın gerçek hayata dönüp arkadşlarımla buluşacağım.iyi olur iyi. ha bu arada ispanyolca Kursuna yazılmaya karar verdim ancak bir ay sonra başlayacağım sanırım ozamana kadr iyice çalşıp bütün bilgilerimi tazelemem gerek. spor planları şmdilik ertlelendi salak kistlerim yüzünden. nse yea ölmedkten sonra sorun yok.nihaha.
Lan blog diyorm diyorm yine dicem zaman çok hızlı geçiyor ya!! daha dün sanki yazdı ben erasmus belgeleri içn oradan oraya koşuştruordum hayata küfür ediordm flan, ben gittim de geldim de eskidi bile olaylar. yine hayata küfrediyorum ama o ayrı yani. sıkldım blog ben ya. yetti bana bu kadar Türkiye, İstanbul falan. haydi geri dönelim İspanya'mıza. nebiliyim, ispanyol gitar dinleyip dans edelim ateşin etrafında. ne dersin?? püf hayaller.. yine saçma yalnızlık hissim de başladı, aman çok uzun süredir yoktu bu his iyi ki geri döndü! tabi senin de bildiğin gibi bu his ben nereye gidersem kimnle gidersem gideyim benim peşimden gelecek çünkü kendimden kaçamam. ozaman tek çarem kendimle yaşamayı öğrenmem olacaktır.
Bu arada geçen gün, bir kolyeye, bir yüzüğe baktımda daha dorusu onları buldum da sakladığım yerden, gözüme pek bir güzel geldiler. hatta kullansam mı lan diye düşündüm sonra dedim yok şmdi değil şmdi değil ilerde belki..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder