Eğer hala aklı başında, düzgün, iyi adamlardan değil de bir kaç kötü adamdan, aylak adamdan hoşlanıyorsa insan, psikolojik gelişimi daha tamamlanmamış demektir. Misal, ben. Yeterli olgunluğa eriştiğimi düşünmüyorum, ya da yeterli mantık düzeyine gelemedim. Bir sıkıntı var orası belli yani ve düşündüm, eğer daha olgunlaşmamı tamamlayamadıysam ve kendi kendime yetecek seviyeye gelemediysem karşı cinsten mümkün olduğunca uzak durmam gerekir, aksi takdirde farklı sıkıntılar doğacaktır ortaya, nitekim hep sıkıntılar doğdu. O yüzden sonra dedim ki kendi kendime, ben en iyisi 'o' seviyeye gelene kadar kendimi büyüteyim. Tek başına kalan insan daha çabuk büyür, orası da acı bir gerçek.
Sonra işte fazla düşünmekten kafam bulandı falan küfürü bastım kendime. Fazla sinirlendim kendime, ama bana mısın demedi. Neyse yine bir koşuşturmaca kurtardı beni bu düşünme sorunsalından. Bir gün olur da yapacak şeyim olmazsa, fazla düşünmekten değişik psikolojik durumlar da yaşayabilirim ben. Havanın kapalı olması bile depresyona girmeme yetiyorken, bunlar çok fazla bana.
Düzgün, ciddi psikolojik sorunları olmayan, aklı başında, aylak olmayan bir adam ilgimi çektiği gün "işte!" diyeceğim, "ben oldum artık." Tabi umarım şu an çevremdeki o bazı aklı başında ama benden ilgi görmeyen insanlar, benim aklım yerine geldiğinde hala burada olurlar. (Genelde olmazlar da.)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder