Akşam saatinin vurmasıyla yeşille kaplı bir dağ manzarasına karşı çay yudumlamak insanın aşık olması için yeterli geliyor. Aşk o kadar abartılmamalı zaten, insan kimi zaman sırf temiz hava aldığı için sarhoş oluyor aşk ile.
Kordon diyorlar burada, uzun bir sahil. Biraz yürü, otur biraz. Biraz daha yürü sonra. Kitap oku falan. Hisset yani, aşkı!
Öyle, insan biraz daha özgür biraz daha sakin hissettiği yere aşık oluyor bence. Bir keşif bir merak duygusu. Bu yokuşun sonunda ne var bilmiyorum ama, en iyisi kendi gözlerimle görmek olacak.
Palmiyelerin hissettirdiği çocukluğuma dair bir anı olsa gerek. Zihnimde yarattığı bu cennet görmeye değer. Cennet çok güzel canım, gelsene!
İstanbul pek hoş pek güzelsin ilk göz nurumsun, peki ama ya palmiyeler?
İzmir'deykene.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder