kuru öksürük.

İnsan psikolojisi tuhaf şey tabii. Psikolog ise kimdir, nedir, tam olarak ne iş yapar, iş yapar mı, dinler mi, konuşur mu, bilmiyorum. Gerçekliğine inanmıyorum doktorların. Ben bende çözüm bulmaz isem, bir başkası bok bulur. Neden bu öfke? Bilmiyorum.

Tamam, tamam biliyorum. Şöyle ki, tam bir hastalıktan kurtulduğunuzda aslında hastalığın geçmediğini sadece bir süre ertelendiğini görünce kim öfkelenmez ki? Öksürüğüm geçmişti. Burnum akmıyordu. Ateşim de yoktu. Kullandığım ilaç sadece ertelemiş meğer hastalığı, kuluçka dönemi mi ne onu uzatmış işte, o kadar. Vitaminler aldım, iyiyim sandım. Yok geçmemiş işte. Yine çıktı ateşim. Öksürük başladı hafiften, kuru kuru. Doktorlara inanmıyorum ama, ilaçlara da. Kendime inanıyorum, en büyük benim, tekim, rakçıyım yannış olmasın hatta.

Neyse, takvimin değişmesi çok şeyin değişmesi demek değil. Ben, benim. Hatta o kadar ki; değil 2012'de, müteakip yıllarda da değişmeyeceğim.