En çok muhabbetim olan insan, dominos pizza adam. Telefonda saatlerce olmasa da dakikalarca konuşup telefonda karşılıklı kahkaha attığımızı bilirim onunla. Coupling' deki Jane gibi pizzacı fantezim de yok ama hah.
Bir on yedi kasımda bana çikolata almıştı bir İskoç arkadaşım,nasıl mutlu olmuştum. En çok mutlu olmuştum. Beyaz çikolataydı, hiç unutmam.
Bazen öyle iyi insanlar görüyorum ki bana öyle iyi davranıyorlar ki, adamım ben buna değmem ya diyorum. Bu kadar iyi olmanın ne gereği var. Yazık. İyiler sevilmez, nokta. Kötülere ise taparsın.
Ohh arkadaş tarafından ekilmenin tadını hiçbir şey vermiyormuş meğer, bir ekildim rahatladım. Çok pis yazdım bunu kenara ama. Sinema zevkimin içine edecek ne vardı şimdi şu tatil gününde lan?
Beklemekten daha korkunç bir şey olduğunu düşünmüyorum. Bir haber, bir mesaj, bir mail beklemek var ya, oy ölüm gibi resmen. Sayfayı yenileyip duruyorsun ama mail sayısı hiç değişmiyor, hiç.
Araba yarışı kadar stres attıran başka bir şey bilmiyorum ben. Çok zevkli lan, tekrar çocukluğuma döndüm.
Ben artık sırtı kaslı bir insanım. Kol, bacak falan geçtim. Sırtı kaslı olmak.. Evrim geçirdiğime inanıyorum. Sevgili spor hocam sağ olsun, canımı çıkarmaktan hiç vazgeçmiyor. Onu seviyoruz.
O değil de, giderek daha da rezil adamlar oluyoruz. Bunun farkında olmak ve bu konuda hiçbir şey yapmamak da çok acı.
En tehlikeli insan da paranoya kuran insandır, ötesi yoktur. O insan var ya o insan,hiç olmamalı.
Bence hayat şu an Prag' da karı,koca gezen ebeveynlerime güzel, selam olsun oralara.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder