M.

Evimizde hala son süratle italyan ürünleri tüketiliyor. Yemekte italyan makarnası yeniyor ve ardından italyan şarapları içiliyor falan. Ben durumdan pek şikayetçi değilim tabi, özellikle şarap kısmında. Şarap, italyan şarabıdır nokta.

Gerçi hukuk çalışırken şarap içmek o kadar keyifli olmuyor ama şaraptan sonra huku bile bir güzel geliyor insanın gözüne orası ayrı.

"Have you met Ted?" numarasını yapmayı zamanında hangimiz istemedik ki? İstedik ama yapmadık. Oysa sevgili üniversitenin güzel bahçesinde bunu yapıyor insanlar. İ.K ile masum bir şekilde bankta otururken yanımızda beliriveren tiplerinden saçma bir harekette bulunacakları belli olan iki insandı onlar. Sonra biri dönüp "Siz x' ( çocuğun adını vermemek için değil, adını hatırlamadığım için)le tanıştınız mı?" dedi. O an neden bunu yapmayı çok isteyip yapmadığımızı anladım. Meğer yapınca çok salak duruyormuş insan.

Ancak fark ettik ki, biz artık okulumuzun bahçesini seviyoruz. O bahçede muhabbet edip birbirinden çok farklı insanları incelemeyiz seviyoruz işte. Bu arada asosyalliğimizin en birinci sebebi de o insanlar gibi farklı olmamamızdır, bu böyle biline. Biz sıradan hayatları olan, sınav zamanı ders çalışan sınıfta kalmayan insanlarız ondan çevremiz yok, bunu bu gece çözdüm evet. Çözmem iyi mi oldu onu bilemedim.

Artık kendimi tutamayıp "süzme bal dudaklara bak bak bak bak doyaağmağdım." diye şarkılar söyleyceğim. Ben ona bak bak doyamıyorum, eminim o da benim ona olan hayranlığımın farkında ama neyse. Lütfen bu kadar güzel olma ve böyle güzel gülme, sana yalvarıyorum M.