Merhaba ben Öykümsü, ünlü gördüğümde şaşırırım. Daha önce anlatmış mıydım? "aa ünlü" diye bağırırım falan, yaparım. Hem de sevdiğim bir kimse olması gerekmez o insanın, ünlü olması yeter. Ama anladım ki sadece ünlü gördüğümde bağırmıyorum, ben tanıdığım bir insanı gördüğümde bağırıyorum. Yani halktan insanlarında suratına "aa bilmemkim" diye bağırıyorum. En kötüsü ne biliyor musunuz? Gördüğümü sandığım kişinin o kişi olmaması ve benim suratına "aaa" diye bağırmam. Sonra "hmm o değilmiş" diyerek ortamdan uzaklaşarak kaçmam. Tabi karşı taraf ne olduğunu anlayamıyor, beni muhtemelen bir daha görmeyecekleri için sıkıntı yok.
Of öyle alıştım ki ebeveynsiz yaşamaya şu 9 günde. Bu gece gelecek olan anne babamı görünce onlara "neden geldiniz?" dememek için kendimi zor tutacağım sanırım. Onları seviyorum, sağlıklı, mutlu, huzurlu olup hep Prag' da yaşayabilirler bence, gerçekten benim için sorun değil.
Tatil bitmemeliydi ya. Şimdiden strese girdim. Rüyamda okulu görüyorum falan, uyuyamıyorum. Of of, şurada tek tesellim bir buçuk ay okula gidip sonra bir buçuk ay sömestır tatili yapacak olmamdır, dayanmalıyım!!!
Her gün yataktan kalkarken kendimi güçlü hissetmeye çalışmaktan yoruldum, yeni umutlarla yeni hayallerle güne başlayıp kendimi kandırmaktan yoruldum, bir şeyler yanlış ama ne?
"I was in the wrong place at the wrong time
For the wrong reason and the wrong rhyme
On the wrong day of the wrong week
I used the wrong method with the wrong technique
...
The wrong eyes on the wrong prize
The wrong questions with the wrong replies"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder