Ebeveynsiz hayatın şüphesiz ki en çok, istediğim zaman bilgisayar karşısında veya televziyon karşısında, salonun ortasında oturarak içki içebilme rahatlığını seviyorum. Seviyorum lan.
Iıı benim sol bacağım var ya.. artık yok. Mesela bugün topallayarak yürüdüm falan. Alırlar bu bacağı en yakın zamanda. Yarın spor hocama hesap sormaya gideceğim.
Sessiz sönük bir bayram günüydü, öyle çok hareketli olmasına da gerek yoktu zaten ama. Bir anneanne iki torun ne kadar bayram olabilir ki? Akrabam yok lan benim.
Kulağımda mp3 üm varken ve deli gibi dans ederken ev süpürmek çok zevkli ve insan psikolojisini olumlu yönde etkileyen bir aktivite, herkeslere öneririm.
En garibi, feysbukta tanımadığım insanlardan 'iyi ki doğdun' mesajı almak. Belki aynı orta okulda okuduk, belki aynı lisede, ne biliyim herhangi bir alanda aynı havayı soluduk belki fakat ne sen beni tanıyorsun, ne ben seni tanıyorum, garip yahu.
Olum zaman çok hızlı geçiyor, her gün biraz daha şaşırıyorum. Neyse, önemli olan birlikte, huzurlu olmak beyler.
Mü'ye de özel teşekkür buketi. Anlar o.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder