Bir kişiliği olmalı insanın, bir duruşu bir farklılığı olmalı, yaptığı muhabbetle ayırt edilmeli diğerlerinden, sohbeti hoş olmalı. Bunlar çok büyük beklentiler değil; ancak çok sık rastlanılan özellikler de değil. Herkesten bir farkı olmalı insanın.
Kurduğu cümleler, seçtiği kelimeler de farklı olmalı. Farklıdan kastım 'harika olmalı' değil. Sadece diğerleri gibi olmamalı, ilgini çekmeli. Bir sonraki cümleyi kestirememelisin mesela. Hayal gücü geniş olmalı insanın, ayakları yere basmalı zaman zaman belki ama genelde uçuyor olmalı. Bulutlar gibi olmalı insan. Bir var bir yok olmalı. Onu orada bulabileceğinden emin olmamalısın mesela. Yoksa ne heyecanı kalır yaşamanın?
Farklı ideolojilerden kokoreçe ve çiğ köfteye kadar konuşabildiğin bir insan olmalı karşıdaki. Gerilmemelisin konuşurken ama sıkılmamalısın da bir ritmi olmalı aradaki ilişkinin, durağan ve bayağı olmamalı. Bazen de her şey kelimelere dökülmemeli, daha söylenmeden sezilmeli bazı durumlar. Kelimelere dökülemeyecek kadar değerli olmalı bazı şeyler.
Eleştirilmeye açık olmalı insan, darılmamalı. Aksine zevk almalı bu durumdan ve kendini sevmeli insan. Kendini sevmeyen insan zaten baştan kaybetmiş sayılır. Megaloman da olmamalı kimseler, öz sevginin kıvamı bilinmeli.
Kısaca insan kıvamında olmalı. Tadı tuzu yerinde olmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder