Hatırlayamadığım miktarda şarap vardı. Tek hatırladığım bu.
"Kafanda en kötü, karanlık düşünceler olsa bile; o karanlıkta seninle olmak istiyorum." dedim. O ise karanlığının iki kişi için fazla küçük olduğunu söyledi sonra gitti.
Omzumda bir el vardı, kolumda bir el. Bir kaç güzel söz vardı kulağımda. Saçlarım saçlarıyla sarmaşdolaştı. Kimdi bu sahi?
Milyarlarca insan vardı yeryüzünde. Biz bir kişi bile etmiyorduk, oysa.
Havada uçuşan kelimeler, noktalama işaretleri ve bağlaçlar vardı. Ancak, tek bir cümle bile yoktu ortada. Çünkü öznelerin tek yaptığı cinayet işlemekti.
Sonsuz boşluklar vardı insanların aralarında. Boşlukları doldurup da birbirlerine ulaşmayı beceremeyen insanlardı onlar.
Siyah gözler vardı.
Beyaz bir ten.
Ama, her şeye dudakların sebep oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder