Oviedo'da kar yağışı yerini önce parçalı bulutlu güzel bir havaya sonra da hafiften bir yağmura bıraktı. yaşam şekli kolaylaştı, bugün düşme tehlikesi atlatmadım mesela. derslerime gayretle gitmekteyim, insan mutlu oluyor derslerini ekmeyince. ders arasında aldım kitabımı üniversitenin önündeki parkta banka oturdum okudum. hani böyle bahsetmiştim ya saçma sapan mutluluklarımdan yine öyle bir his vardı içimde. güneş gözüme giriyordu ve bu beni iyi hissettiriyordu. bir de güzel bir rüzgar vardı. rüzgarın yüzüme çarpmasnı da ayrı bir seviyorum zaten. yaşadığımı hissettiriyor bana adeta ne bileyim ben. mesela bazen garip şeyler hissediyorum,aslında zaten garip bir insanım da neyse. geçen gün karda yürüyüşe çıkmıştım, her yer beyaz benm atkım şapkam eldivenlerim var yürüyorum yavaş yavaş. insanlar bir telaş içinde ya kardan kaçıyorlar evlerine dönmeye çalışıyorlar falan benm kulakla mp3 var yine insanları izliyorum. elimde de içeceğim var. o an kendimi film sahnesinde hissettim ilginçti. ta kii.. yaşlı bir amca beni durdurup bir şey söyleyene kadar. kulaklığımı çıkarıp "perdon?" dedim. meğer bu havada soğuk değil sıcak bir şeyler içsen daha iyi olmazmı, diyormuş. haklsın amca aslında, beni düşündüğün için burdan sana sevgilermi yolluyorum,seviyorum ispanyolları yahu.
Bugün bir kere daha farkettim önyargının ne korkunç bir şey olduğunu. ama evet ben de bazı insanlara bazı olaylara karşı çok önyargılı yaklaşıyorum. bir kız var benm metodoloji ve didaktik adlı sınıfımda. kendisi Alman. belki Alman diye bukadr önyargılıydım bilmiyorum. bir de bi kere onunla aynı evde yaşayan polonyalı arkadşlarda parti yapmştık da kız bir bozulmuştu belki ondan uyuzdum kıza. ama kız hakkında neler neler düşündüm, amma bilmiş, amma havalı, aman uyuzun teki, kendini bir bok sanıyor vesaire vesaire. birde kızla aynı gruba düştük bir sunumla alakalı iyice nefret etmiştm ki bugün ders bitimnde biraz otruduk konuştuk. ben dersle ilgli çok endişeli olduğumu kalacağımı fln söyledim de o benm havalı kendini bilmiş dediğim kız bana oturdu tek tek nasıl çalışmam gerektiğini nelere hazırlanmam gerektiğini kesinlikle dersten kalmayacağımı endişelenmememi öyle sıcak kanlı bir şekilde anlattı ki, kendimden utandın daha önceki düşüncelerimle ilgili. hiç kendini bilmiş bir havası yoktu ve bana çok yardım etti. kendimi kınıyorum,önyargılı olmayacağım!!
Sanırım kimse 'acı' gerçekleri sevmiyor. benim de katı gerçeklerle pek aram yoktur ancak muhabbeti açılmışsa birine onun hakkında gerçeği söylemek ne kadar yanlış ne kadar doğru? bence yanlış şurda ben o gerçeği söylemek için geç kalmışım blog. böyle bir kaç ay önce söylemem gerekiyormuş bugün çıkıverdi ağzımdan. ha bu karşımdakini sinirlendirdi mi? evet öyle.ama ne yapayım canım, doğru ortada. o da zaten doğruyu bildiği için sinir oldu ya bana neyse o kadar önemli değil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder