Merhabalar.yine ben blog. sana belki de Oviedo'daki en korku dolu anlarımı anlatacağım bugün. gün: Cumartesi, saat: 06:15, mekan: Ovideo'da bilinmeyen(!) bir yer. baştan başlayayım, cumartesi günü cuma gecesinden kalmaydım ki yine de cumartesiyi mahfetmeyip dışarı çıkmaya karar verdim. keşke çıkmasaymışım.. önce polonyalı arkadaşla bizm evde içip hafif güzelleştikten sonra koyulduk yola bizm herzamanki barlara. içtik dans ettik eğlendik derken saat sabah 6 yı vurmuştu e bir önceki gecenin yorgunluğu da var falan salak ben eve dönmeye karar verdim ve tek başımaydım. Şimdi Oviedo çok küçük bir şehir blog, yani ne kadr yürürsen yürü illa bildiğin bir yere çıkarsın. yola koyulduktan 15 dakika gibi bir süre sonra birden bire farkettim ki nerde olduğumu bilmiyorum.... tamam telaş yapmadım biraz daha yürüyeyim illa bildiğim bir yere çıkarım, devam ettim,devam ettim.. ve bir süre sonra hala nerde olduğumu bilmiyordum saat 7ye geliyordu sokaklar sarhoş kaynıyordu, benim kafam gayet normaldi aslında. hava karanlık. etraf ürkütücü ben tek başımaym ve nerde olduğumu bilmiyorum. artık iyice telaşlandım ne yapcağımı bilemedim ispanyol arkadaşımı aradım tam ben kaybolduummm diye bağırırken kontörüm bitti telefonum kapandı, onun da kontörü yoktu.. Benim eve yakın Carrefour var blog. Carrefour u sormaya başladm insanlara, söylediklerine göre çok yakındı Carrefour ancak ben bulamadım. çok korktum blog, çok anlatamam çok panikledim o an ölmek ve onları yaşamıyor olmak istedim. taksi geçmiyordu,taksi geçse param yoktu.. ve artık son çare olarak otostop çekmeye karar verdim. daha önce otostop çekmişliğim yok tabi, ama korkarım ben öyle şeylerden. utandırıcı geldi bana çok. yolda durdum bekliyorum 4 araba geçti kimse durup beni almadı, daha sonra bir adam durdu nereye gidiyorsun diye sordu söyledim arabaya bindim ama korkudan altıma yapacam yani o kadar. nyse işte bikaç bişe konuştuk öğrencimisn falan filan nerelsin cart curt, snra adamcağız beni evime bıraktı ve gitti. burdan teşekkürlerimi iletiyorum.
Evet ne kadar yanlış bir şeydi, ne kadar doğru, ne kadar korkunç bunlar tartışılır. ama o an başka çarem yoktu ve gözümü kararttım ha adam beni kaçırsa elimden ne gelirdi? hiçbir şey.
Sanırım en büyük maceram bu oldu Oviedo'da. eve geldiğimde saat sabah 8'e çeyrek vardı. kendime gelmem baya zaman aldı, yağmurdan dolayı çok ıslanmıştım üşümüştüm ama artık evimdeydim,güvendeydim ve mutluydum.
Birdaha napıyoruz; ya eve bir arkadaşla dönüyoruz, ya o kadar geç dönmüyoruz ya da dışarı çıkmıyoruz. kendimi kınarım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder