3 Ocak 2010 Pazar

"Güç bende artııkkk!!"

Ben gücü severim blog. ama öle parayla cartla curtla gelen güçten bahsetmiyorum. ben insanın içinden gelen gücü severim. bu gücü kimi zaman kaybetsem de şu an öyle bir hissediyorum ki. evvet. kendimi bulmuş, yenilenmiş gibiyim adeta. çok bir gaza gelmiş durumdayım şu an.

İnsanlar değşir mi bilmiyorum da blog insanların insanlara hissettirdkleri değişir. yani bir insanın bnm için anlamı, önemi ona beslediğim iyi kötü vb hisler değişir. bu aslında o insan değiştiği için midir değil midir hala bilemiyorum onu. sonuç olarak bir şeyler değişti ya, ben rahatım huzurluyum ya, herkes öyledir umarım blog.

Ancak farkettim ki insan kendi kuyusunu kendi kazarmış, insan her şeyi kendi kendisine yaparmış bütün kötülükleri de iyilikleri de, herşey insan beyninde başlarmş, ben istedikten sonra her şey olurmuş falan filan. uydurmuorm, bu gerçek bir hikaye..

dersdersders.finallerim yaklaşmakta.ve ben burada, bu ders çalışmanın imkansız olduğu ortamda kasıp almanca çalışmak, evet işte bu, bunu başardım ancak sonunda beynimde hasara yol açtı bu işlem. çünkü almanca çalşrken aklıma sürekli ispanyolca kelimelerin gelmesi beni delirtti. ama yine de yaptm işte bişeyler. sevmioyurm yahu almancayı sevmiorm işte zorla mı!?

blog resmen gün sayıyorum yurduma dönmek için, ha burayı sevmediğimden mi yoo burayı da çok seviyorum ama yetti sanırım bana artık, dönmek için heyecan yapıyorum. Moda.. Moda'ya gitmek için şöyle yine bankıma oturup denizi izlemek için huzur içinde oh be diycem oh döndüm evime! şöyle bir kayalıklarda yürürüm çimenlere otururum, köpeklerini gezdiren yaşlı amca teyzeleri izlerm ve param olduğunda satın almayı planladığım eve bakarım. hayal kurarım..

O ev de bir fenomen. kimle modaya gitsem ilerde param olunca satın alacağım evi gösterip bir saat üzerine konuşuyorum, ama öyle bir manzarası varki blog o evin of of of anlatamam yani böle sağ cepheden sol cepheden her yerden uçsuz bucaksız deniz görüyor. böle kocaman terası var falan orda ne mangal geceleri yapılır şmdi bak of açarsın bir de büyük yanına,değme keyfime.öf böle düşününce bir duygusal oldum ben yahu, az kaldı az. yarim İstanbul kavuşacağız, merak eylemeyesin..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder