Haftasonu geldi çattı ve bizde kendimizi erasmus olmanın rahatlığına bırakıverdik yine ve ders,final vb konular rafa kaldırıldı ta ki önümüzdeki cumaya yani ilk sınava kadar haha. haftasonu baya beyaz geçiyor öncelikle, harbiden her yerde kar var tuttu da çok bir güzel yahu. cuma gününden itibaren içki,dans vb aktivitelere yani işte 'gecelere akma' eylemine biz de katıldık. dün bnm ev arkadaşın doğumgünüydü blogh. bizde başka bir arkdşın evine toplanıp kendi çapımızda partimizi yaptık. yine bizim polonyalılar falan işte. alkol,cips,pasta derken herkesin kafası güzelleşti tabi. dışarı çıkmak istedik, pek kimse katılmayınca biz iki kişi çıktık,diskoya vardık, salsa falan derken kısaca güzel bir geceydi yani.
Düşünüyorum da, çok kavgacı bir tip olduğumu sanmıyorum. sırf kendi düşüncem de değil aslında şu ana kadar bir sürü insandan "öykü sakin kızdır, kedi gibi kız uysal" vb. (neden bir hayvana benzetildiğim konusunu çok önemsemedim) tepkileri aldım. tamam öyle herhangi bir haksızlığa uğradığımda susup boynumu eğmem orası ayrı. lafımı söylerim. ama inan ki kavgacı bir tip değilim be blog. ve hatta kavgacı insanlrdan resmen nefret ediyorum. öyle en basit şeyden bağırmaya başlayan insanlar ya da karşıdakini küçümser bir ifadeyle konuşup kendini bir bok sanan insanlar, evt ben bu insanlardan nefret ediyorum! benden uzak dursunlar okadar, başka bie şey istemiyorum yahu. bana hiçbir artıları olmayıp sırf zarar veren şu insanlara sesleniyorum, beni rahat bırakabilir misiniz lütfen!? teşekkürler.
Bazen uyuz bir insan oluyorum ben de. öyle kolay bir insan hiç değilim zaten en azından bunu biliyorum kendimle ilgli kesin olarak. mesela, öyle herkesle samimi olamam blog. btün insanlara karşı belli bir mesafem var. yeri geldiğinde evet iyi bir özellik ;ancak sanırım bu özelliğim insanların beni 'soğuk' bir insan olark görmelerine sebep oluyor,bilmiyorum çok da umrumda değil aslında. ya da bir insanla az önce kavga ettiysek ben onu kırdıysam ya da o beni, eğer birbirimize sinirlendiysek 5 dakika sonra ben ona canım cicim rolü oynayamam. yapamam ve yapmam. neden yapayım!? biz seninle 5 dakika önce kavga ettik arkadaşım sen bana bağırdın ben sana sinirlendim neden seninle canımlı cicimli olayım? neden konuyu konuşup çözmeyelim de hiç bir şey olmamış gibi hayatımıza devam edelim? belki ikinciyi yapmak daha kolay geliyor. evet o anda konu kapanıyor ve hiçbir şey olmamış gibi hayatımıza mutlu mesut devam ediyoruz da benim içimde bir yerde bunlar birikip birikip patlamasın sonra!? ki olur, patlar, bilirim, daha önce oldu ve yine olacak. karşımdaki insanın bu tavrı bana, birbirimizin hayatında geçici olduğumuzu bu nedenle sorunlarımızı çözmemize çok da gerek olmadığını gösteriyor, ha buna üzülüyor muyum? hayır, çünkü öyleyse hislerimiz karşılıklı.
Zaten hayatımızıdaki insanlarla bütün hislerimiz karşılıklı olsaydı hiçbir sorunumuz kalmazdı sanırım. bütün sorunlar buradan çıkyor işte. amaan blog öyle böyle bir şekilde yaşıyoruz ve sevdiğimiz yahut sevmediğimiz bu bütün insanlarla aynı ortamı paylaşmak zorunda kalıyoruz. ben buna hayat mücadelesi derim ozaman!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder