Sınav zamanlarında kendimi işte tam bir öğrenci gibi hissediyorum ha. çok hoş bir duygu böyle bir şeyler yapmak için çabalayan insancıklarız hepimiz. ha bir de mesela yılda 2 kere derse gelmiş öğrencilerin hepsi ortaya çıkar sınav zamanı. "Aa sen de mi burda okuyordun lan?ben seni derslerde hiç görmedm ama.. " öyle öğrenci tipleri vardır işte onlar başka bir tür blog. ben onlara özeniyorum böyle yıl boyu partilerde takılırlar sonra snavlara gelirler bir de ne yapar ederler geçerler ha sınavları. e olan bana oldu. ben her gün yaz kış demeden kar yağmur demeden derslere gittim. çok enayi hissediyorum böyle zamanlarda.
Haa diceksin ki erasmusta sen onlardan farklı mıydın? valla yine de farklıydım. tamam yani ders ekmedim değil, ektim de yine de bir yerden hep devam etmeye çalıştım nebiliym ben hocalar beni tanıdı en azından ya,gitmesem nerden tanıyacaklar. ya da kendime yediremiyorum o tür öğrencilere döndüğümü haha. çünkü ben şöyle bir öğrenciydim lise zamanında: bütün sınıf kaçmaya karar verir ki artık yıl sonu falandır hocalar ellerinden gelse kaçın ulan zorla okula getirtmeyin beni diceklerdir de diyemiyorlardır, neyse işte bütün sınıf kaçmaya karar verir ben ise bu fikri uzun uzun düşünürüm, doğru bulmam kaçmak istemem ama tek başıma kalmak da bir o kadar salakçadır. zorla oflaya puflaya insanlara takılır çıkarım okuldan hatta bi kaç kere koşa koşa geri okula girmek isterim de arkadaşlar kolumdan tutup izin vermezler geri dönmeme. işte ben lise de böyleydim şmdi böyle oldum, neydim değil ne oldum diyeceksin azizm.
Şimdi hungover diye bir şey ya ben ondan nefret ederim blog. yani ne gerek vardır öyle bir kavrama hisse acıya vs. bir önceki gece ne güzel içiyorsun eğleniyorsun ertesi gün bütün hayat felç. miden dışarı çıktı çıkacak falan amaan. ertesi gün yine içmenin zevikini çıkartabiliyorsun falan valla bilmiyorum tek bildiğim hungover dan nefret ettiğimdir.
Bazen bir şeyin olacağı varmış oldu falan diyerek kendimizi teselli ederiz ya bu iyi şeyler içinde geçerlidir değil mi blog? yani bazı şeylerin gerçekten olacağı vardır ve er ya da geç o şeyler olurlar değil mi? "evet" de de mutlu olayım haha. inanmak istiyorum! ama sonra inanıp da hayal kırıklığına uğramak istemiyorum o ayrı. ama sanırım inanmanın sonu yok, sürekli devam edeceğiz inanıp sonra da hayal kırıklığına uğramaya ama hayat böyle bir şey değil mi !?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder