Tehlikeli sularda yüzüyorum ben bu sefer. Her an boğulup ölebilirim, bunun farkında olmama rağmen sudan çıkmaya pek niyetim yok gibi. Bir süre dayandıktan sonra suyun ısısına alışabilirim de, derinliğine alışılır mı ki?
Küçük küçük iltifatlar, kendisini belli eden sırıtmalar,kalp atışlarında inkoordinasyon ve dudaklardan bilinçli bir şekilde dökülmeyenleri anlatan gözler tarafından kovalanırken bir yandan da yakalamaya çalışıyorum onları. Ben mi onu yakalarım, o mu beni yakalar orası çok da önemli değil belki. Buna rağmen teslim olmayan taraf olmak için çaba sarf ediyorum delicesine.
İnsan doğasının gereği elimizdekilerle yetinmeyip hep dahasını istiyoruz ya, işte o hep dahası gelen istekler aynı yönde değilse o zaman sıkıntı var. Bunu anlamanın tek yolu ise o kalp atışlarını bir kenara atıp konuşmayı becerebilmektir. Daha fazla sarhoş olmadan önce konuşma eylemi yerine getirilmeli aksi takdirde ayılma evresine hiç geçilemeyecektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder