Yeni bir oyun daha başlıyor şimdi, yeni bir köşe kapmaca daha.. Yeni bir savaş başlıyor, hayatta kalmak da cezası. Herkes silahlarını kuşandı. Bakışlar, bakmayışlar, gülümsemeler ve sessiz kalmalar en etkili silah bu savaşta. Hain bir oyun daha oynayacağız beraber.
Şimdiden sancıları çekmeye başladım. "Bu sancıları özlememişim, hayır." dedim kendi kendime, galiba bunu anlamak için yine geç kalmıştım. Her defasında, "Acısız olacak bu sefer." dedim, hiçbir zaman acısız olmazmış meğer.
Bir kaç değişik duyguyu aynı anda yaşıyorum bu günlerde. Heyecan ve korku bir arada. İtiraf edeyim, oyunları hep sevdim. "Basit olan sıkıcıdır." felsefem oldu çoğu zaman, normali ve sıradanı sevemedim. Zor olan ise tercihim oldu, zor ve problemli.. Belki de biraz basitliğe, sıradanlığa ihtiyacım vardır.
Bu sefer sorun yanlış zaman, yanlış insan değil de, yanlış zaman ve yanlış mekan sanırım. Ama illa bir şeyler yanlış olacak tabi. Ben doğru muyum ki benim işim yanlış olmasın?
Hayır en hain durum da, birinin gülümsemesinin bana acı çektiriyor olması. Fazla güzel gülümseyen insanı idam ettiresim var. Acı çektirme işlemi tamamlandı, tebrikler.
"What a wicked thing to do, to make me dream of you."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder