Önce kendimle konuştum. Önce kendime küfür ettim. Önce kendime sövdüm, saydım. Kendime ağladım, kendimle alay ettim. Önce kendimle paylaştım. Kendi kendimi rezil ettim. Önce kendimi sevdim, kendimi kabullendim. En dibe düşmeden, geri yukarı tırmanamazdım.
Sakladım, korudum, kimseye göstermedim, utandım, iğrendim, nefret ettim. Utandıkça gerildim, gerildikçe kaçtım, kaçtıkça yenildim, yenildikçe korktum, korktukça düştüm. En başa döndüm.
İnsanlar vardı, insanlar yoktu. Bir söyleyeceğim vardı, hepsini yuttum. Tükürdüm yüzüne, ağladım arkasından. Güldüm suratına sonra sırtından bıçakladım. Ben yaptım. Sana yaptım. Acıttım, parçaladım, bıçakladım. Oysa beni kan tutardı.
Bir gün hiç uyanmadım, uyur taklidi yaptım. Görmedim, duymadım, bilmedim.
Ben hep bir başına bankın üzerinde oturan ve dünyayı izleyen adamı merak ettim. Sonra söylediler; o, adam benmişim.
Sonra,
Şarkı söyledim.
Daha çok şarkı söyledim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder