7 Haziran 2010 Pazartesi

Besame mucho..

Ben bu havada evimde oturup eski Friends bölümleri izleyip sonra da Dean Martin şarkılarıyla kendimden geçmeyi çok sevdim.

"Everybody loves somebody sometimes.
Everybody falls in love somehow.
Something in your kiss,
Just told me,
My sometimes is now."

Yağmurun getirdiği bu hüzünlü hava da Dean Martin'in sesiyle bütünleşince bir başka hoş oldu. Evet bunu da sevdim. Hislerin daha bir su yüzüne çıktığı hatta fırtına nedeniyle ölü balık misali kıyıya çarptığı bir hava bu. Narin, yavaş; ama coşkuya yol açan, hava. Sevdim.

Odamda sadece masa lambamın açık olması nedeniyle oluşan bu loşluğu sevdim.İçtiğim sıcak çikolatanın, çikolatasını ve sıcaklığını ayrı ayrı sevdim bugün. Gördüğüm rüyaları, kurduğum hayalleri ise bir başka sevdim bugün. İnsanları da sizi de ayrıca seviyorum bugün.

Nedeni çok basit. Yağmur ve Dean Martin'dir bugünkü karşılıksız sevgilerimin kaynağı.

"Besame, besame mucho,
Como si fuera esta noche la ultima vez.
Besame, besame mucho,
Que tengo miedo a perderte,
Perderte después."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder