Biran önce karar vermeniz, ardından da uygulamasına başlamanız gereken bir sürü durum söz konusu ise beyniniz patlayacak hissi uyandırabilir, normaldir. İki ucu boklu değnek mevzular can sıkıcıdır, düşünmek için yeterli zamanınız olmaması durumunda ise artık işi biraz kader, kısmet diyerek oluruna bırakmak gerekir, başka çare yoktur.
Gitsek bir türlü, kalsak bir türlü.. Arada kalmak ise en kötü olanı. Madem bu kadar kararsızım o zaman etrafımdaki faktörlerin kararına saygı duyacağım, yapacak bir şey yok. Bakalım bu seferki çekilişten gitmek mi, kalmak mı çıkacak..
Önümü göremiyor olmayı sevmiyorum. Yarın ne yapıyor olacağımı bilememek beni sinirlendiriyor. Ben ki yazımı taa kıştan planlayan bir insanım; planlarımı bir günde bozan durumlara uyuz oluyorum. Sonra da kendime uyuz oluyorum tabi, bu kadar plan yapacak ne var? Alt tarafı yaşıyoruz işte. Rahat ol be arkadaşım.
Evet bu günden itibaren bir süreliğine karar almadan yaşayacağım, etrafım tarafından alınan kararlara ise saygı duyacağım. Bir süre kurallara uymak için çaba harcamayacağım, yanlışlarımı umursamayacağım, en önemlisi plan yapmayacağım. Plansızlığın keyfini sürüp, gelişi güzel sürdüreceğim hayatımı. Ne çıkarsa bahtıma, kafası güdeceğim. Spontane anlarda var olacağım. Rutinlerimi de siliyorum bugün. Bir süre dokunmayacağım, karışmayacağım size insanlar. Yaşama karışmıyorum bir süre, oradan oraya savrulmak istiyorum, ne haliniz varsa görün tamam mı insanlar? Ben de ne halim varsa onu göreceğim çünkü.
Not: Son paragraftaki her cümlenin kendi içinde birer 'Karar' olduğunun da farkındayım.Sadece çaktırmıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder