İnsan o kadar düzlükten, sıkılmışlıktan, grilikten sonra biraz renk istiyor heyecan istiyor hayatında haklı olarak.. Farklılık, farklı bir insan, farklı bir muhabbet, farklı olaylar bekliyor doğal olarak. Her zaman da bulunmuyor bunlar. Bulundu mu da çok süreli olmuyorlar, bitiveriyorlar.
Bir saç teli buldum şimdi burada da bu benim saçım değil lan, hayırdır ne iş?
Bazen odama bile yabancı hissediyorum kendimi, hatta kendime yabancı hissediyorum var mı ötesi?
Bir ara odamı toplamam gerek, biri görse burada savaş çıktığına yemin edebilir. Anne olmayınca evde, böyle oluyor durumlar demek ki.
"Kaybolmak, yok olmak istiyorum." demiştim, o da "Gel beraber kaybolalım." demişti. Keşke tam o an kaybolsaymışız. Belki şu an daha güzel olurmuş her şey.
insan bazen kaybolmak ister
kendi kendine kalmayı özler
hayaller kurmayı sever
gerçekler bazen az gelir
bu dünya bazen dar gelir,
bu hayat boş gelir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder