9 Ekim 2010 Cumartesi

platonik

Bence aşk, onu göremeyeceğiniz bir güne uyanmama isteğidir. Onu göreceğiniz gün ise, hiç zor gelmez sabah 7' de kalkmak falan. Gece uyumasanız bile olur hatta.

Hani siz yarım saat otobüs durağında beklersiniz de otobüs gelmez, sonra artık vazgeçip yürümeye başlarsınız ki otobüs gelmiştir; ancak geri dönüp yetişme şansınız yoktur. İşte ben böyle zamanlarda hayata küsüyorum.

Vücudumun istisnasız her bölgesi ağrıyor. Bacaklarım tutmuyor ve hatta kollarım kopacakmış gibi ağrıyor. Ama inan, hiç önemi yok hem de hiç hiç hiç iç iç ç.

Bu havalarda siz de biraz melankolik olmuyor musunuz yahu? Ben oluyorum. Bir de sonra Kadıköy' de bir kafede "she doesn't live here anymore" çalmasın mı? Çok hüzünlü bu şarkı.

O değil de, ben sola doğru eğik duruyormuşum ha. Yani vücudum sola doğru yamukmuş. Sevgili Üstün, burnun yamuk diye üzülüyordun, benim bütün vücudum yamukmuş şimdi n'apcağız?

Var ya almanca o kadar zor ki, en zor. Allah kimseye vermesin.

Kuzenimi görmeyeli bir yılı geçmiş. Elden hiçbir şey gelmiyor bazen. Aynı şehirde yakın semtlerde olan kuzenimi gör-e-miyorum. Nokta.

Sizce de en kuul' u dans eden spiderman smiley si değil midir? Peki ya sence Mü?

Ekim ayı daha bir değerli şimdi. Zaten sonbaharı severdim, artık en fazla seviyorum.

Ben platonik takılmayalı uzun süre olmuş meğerse. Arayı kapatmak lazım haydi bakalım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder