Korkuyorum.
Korkumun sebeplerini anlamaya çalışıyorum. Korkmamın nedeni, daha önce yaşamadığım, alışık olmadığım durumlarla karşılaşmak olabilir ki bu o durumun 'kötü' bir durum olduğu anlamına gelmez. Sadece ben o durumla ilk kez karşılaşıyorumdur, biraz yabancılık çekerim belki ama alışırım sonra. Öyle değil mi?!
Rahatsız olduğum bir durum var, çözemiyorum. Neyden rahatsız oldum? Yoksa rahatsız olmadım da işte bu 'alışık olmama durumu' mu yaşadığım.. Ulen böyle bir şeyleri bilemediğim zaman çok salak hissediyorum yahu.
Öyle beni yoracak, yıpratacak durumlar için de kendimi çok yaşlı hissediyorum. Torun torbaya karışmış nine modundayım. Neredeyse "Benim zamanımda böyle değildi.. Benden geçti artık evladım.. "diye başlayacağım cümlelere, öyle yaşlı hissediyorum. Şimdi insanları özenle seçme devridir, ince eleyip sık dokuyarak yaşama zamanıdır, öyle her gelen 'eyvallah' denip içeri buyur edilmiyor azizim. İçeri buyur edilenlerin bir hakketmişlikleri olmalı(!).
"Bugün streslisin sanırım."
Olabilirim. Stresli olduğumda da garip tavırlara girip çok fazla hareket ediyor gereğinden fazla kahkaha atıyor da olabilirim. Olabilirim değil öyleymişim. Öyleyim. Eminim bir şeye takmışımdır yine, bunun senle, benle, onla alakası yoktur. Ancak hepimizle ilgisi vardır.
İnsan tanımak ne zor! Hani şu "Ay ilişkimiz çok monoton acaba sadece alışkanlık mıyız birbirimiz içiiinn??" diyen insanların hepsini öldürebilirim şu an. Ne güzel, ne hoş alışmışsınız işte birbirinize, siz bu 'alışma' döneminin ne kadar zor olduğunu biliyor musunuz lan? İnsanlar birbirini tanımak için ne kadar uğraşıyor, ne sorunlarla başa çıkıyor bunların hepsini unuttunuz tabi, şimdi "Amaan alıştık birbirimize çookk sıkıcıı yea" kafasına girersiniz. Ben de o kafayı keserim yani.
Evet.Harbi sinirli, stresli ve benzeri halleri içerisindeymişim şu an meğer. Toplumsal mesaj verme niyetinde olmasam da ey insanlar, şunu biliniz; insanın insana alışması zor bir süreçtir. Alıştığınız insanları koruyun, onları saklayın. Nokta.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder