İnsanın kendi öz kuzenini gerçek hayatta görmeyip televizyonlardan izleyecek olması ne kadar absürd ise işte o kadar absürd bir hayatım var.Eskiden can ciğer kuzu sarması modunda takıldığımız kuzenimi tam 10 aydır görmüyorum. Artık Sinan Çetin'in programına katılıp kapının açılıp açılmayacağını bekleyebilirim bence. Madem ünlü oluyor kuzen, sinemalarda televizyonlarda göreceğiz kendisini, pek özlem çekmem herhalde artık.
Bizim evin bir balkonu var, bu sıcak havada bile üşütebiliyor sizi. Çok bir keyifli orada oturup kitap okuması. Üşüyüp de içeri giriyorsunuz ısınmaya o derece yani. 7. katta oturuyor olmamızdan dolayı galiba bu mükemmel serinlik. Balkon güzeldir ya. Balkonda mangal keyfi falan, heheyy eski yıllara gidiverdim bir an. Sevgili dedem çok severdi de öyle balkon,mangal keyfini. Ne günlerdi lan.
Of of, İspanya' ya gidememe işi tamam biliyoruz ki çok canımı sıkmadı. Ama bunu İspanya'da beni bekleyen insanlara söylemek o kadar zordu ki.. İşte o an baya bir canımı sıkıldı. Belki seneye? Belki onlar gelir Türkiye' ye? Belki, belki, belki...
Belki'leri sevmiyorum yahu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder