26 Temmuz 2010 Pazartesi

DUR.

Ne kadar çok özleriz bazen.. Başka ülkelerdekileri, başka şehirdekileri, başka semttekileri, bize aslında yakın ama bir o kadar da uzak olanları. "Özlemek güzeldir." deyip deyip duruyorum da, özlemek anca sonunda bir kavuşma olacağını bildiğinde güzeldir, aksi taktirde hayır, özlemek kötü!

Çok klişe bir tabir olacak; ama en kötüsü belki bir telefon yahut klavyedeki bir tuş kadar yakın olan insana ulaşabilecekken ulaşamamaktır, ulaş-mamaktır. Ulaşmaman gerektiğinin bilincinde olmaktır. Bilinçli insan olmak zordur. İnsan olmak zordur. Olmak zordur. Zordur.DUR.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder