Aslında çok basitti.Bir Ying yang denklemiydi hayat, bu kadar basitti işte. Uzun uzun sorgulamalara kafa patlatmalara lüzum yoktu. İyi ve kötünün birbirlerine pek de homojen olmayan bir şekilde karışımıydı yaşananlar. Düşünmeye, felsefi girişimlerde bulunmaya ne gerek vardı? Öyle ya da böyle yaşıyordu. Düşünmelerin sonu hiç gelmezdi zaten. Ancak o bırakmıştı düşünmeyi kısa bir süre önce, kötü bir alışkanlık misali. Gerek duymuyordu iyi ve kötü kavramlarının kuyusunu kazmaya. Kavramlara bile gerek duymuyordu artık. Kendinden hele hiç emin değildi bu konuda. İyi bir insanmıydı? En son kime ne iyilik yapmıştı ki? Kötü olabileceğini o zamana kadar hiç düşünmemişti, ta ki kendisini yeniden keşfedene kadar. Hiçbir şeyden emin değildi. Olması da gerekmiyordu artık. Bir an bıraktı kendini. Aslında çok basitti.