Çoğu zaman farketmediğimiz rastlantılar, tesadüfler bana çok ilginç gelir ve farkettiğimde çok hoşuma giderler. Aslında hayatın kendisini oluşturan; ancak dışarıdan bakıldığında çok dikkat çekmeyen ayrıntılar, işte onları seviyorum. Garip konuşmaya başladım değil mi yine? İyiyim iyiyim sorun yok.
Galiba hayattaki en güzel şey spordan sonra alınan duş. Nasıl bir mutluluk anıdır o. Böyle sporunuzu yapmışsınız yorulmuş ancak iyi bir şeyler yapmış olmanın verdiği huzuru hissedeyiyorsunuzdur ardından rahatlatıcı sıcak bir duş. Oh be dünya varmış. Hatta daha sonrasında da yine şu hani nedensiz mutluluk anlarından yaşadım. Duşumu aldıktan sonra spor salonundan çıktım ve Kadıköy'de tek başıma öyle amaçsız yürüdüm. Bahariye, Moda falan. Kulağımda İspanyolca şarkılar.. Öyle ki bir an dans ederek yürüdüğümü farkettim ve çekinmeden devam ettim. Çünkü mutluydum.
Son zamanlarda yazdıklarıma bakıyorum, sürekli bir mutluluk, bir huzur hatta huzurdan sıkılmalar falan, hoşuma gidiyor. "İyiyim." diyorum, kendime. "Sağlıklı, sakin, huzurlu, mutlu ve iyiyim." Sonra da "Ya fırtına öncesi sessizliği ise bu?" diyorum.. Korkuyorum bazen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder