Psikolojim havayla orantılı çalışıyor, o kesin. Güneş açtı ben mutlu oldum. Çok kolay mutlu olup çok kolay da mutsuz olabilen bir insanım blog. Ve bugün farkettim ki aslında hayattan ve insanlardan çok şey bekliyorum. Kafamda oluşturduğum mükemmel bir dünyam var: harika arkadaşlarımın olduğu, harika bir iş ya da okul hayatımın olduğu ve harika bir ilişkimin olduğu dünya. Sonra diyorum "bak Öykü hayat mükemmel değil, her şey senin istediğin gibi olmaz." Ama dinletemiyorum yahu!
Evet, insanların kusursuz olmalarını bekliyorum. Bir hatalarını gördüğümde bana karşı, ki olur yani herkes hata yapar, karalar bağlıyorum, 'neden ben?' sorularını sorma girişimlerinde bulunuyorum. Oysa büyük ihtimalle o insan beni üzdüğünün farkında bile olmuyor. Gerginim insan ilişkilerimde. Sürekli bir şeyler ters gidecekmiş de arkadaşlarımı kaybedecekmişim gibi. Bunu yıllardan beri yediğim kazıklara bağlıyorum hadi ama eminim herkes hayatınca bir çok kazık yemiştir.Aslında en acısı da, daha önce de söylediğim gibi bana yapılan bir olayı kınarken benim de bir benzerini başkalarına yapmış olmam. Sonra çok deli paranoya yaparım mesela blog. Ama uff. korkarsın benden o derece. Olmayan şeyler çıkartırım. Sizin aklınıza gelmeyen durumlar ve olaylar oluşturup sonra o olaylara geçerli sebepler bulmaya çalışır bulamazsam da kendi dünyamda sizi suçlar ve çok fena kınarım. Ama biliyor musun, sizin ruhunuz bile duymaz bunları.
Bugün okuduğuma göre sevinmek anlık bir his iken mutluluk daha genel ve uzun süreliymiş. Ben sanırım bu 'sevinme' durumlarında çok bulunuyorum ancak bir saniye sonra da mutsuz derbeder hissedebiliyorum. Tamam, psikolojik sorunlarım vardır kabul ediyorum. Hanginizin yok lan? Hanginiz psikolojik olarak çok sağlıklı olduğunuzu iddia edebilirsiniz? Böyle bir dünyada öyle bir durum mümkün değil maalesef. Bunu farkedip kendimi onarmak istiyorum. Bugün tekrar psikolojiyle ilgli okumaya başladım. Belki gülüp kınıyacaksınız ama kişisel gelişim kitaplarını çok severim ben. Okurken gerçekten iyi hissederim. O nedenle bugün "Küçük şeyler" e başladım sırf ki küçük şeylerle yetinip mutlu olayım diye.
Hele bazı insanları aklım almıyor! Bu kadar soğuk, katı kendini beğenmiş nasıl olunur? Evet yine S.A, bu kızgınlığımın sebebi. Dünya umrunda değil adamın. Onun bu her şeyi bilme öğrenme merakını burada kınıyorum, ve kendi haline bırakıyorum. Daha fazla da bu konuda konuşmuyorum.
Gerçekten internette oluşan arkadaşlıklara karşıyım. En başından beri doğru bulmam.Çünkü sağlıklı arkadaşlıklar ya da ilişkiler çıkabileceğine inanmam internetten. Ancak bazen değişiyor işler. Körü'nün yakın arkadaşı gibi. İnternetten tanışıklık ancak daha sonra güzel bir arkadaşlığa dönüşmüş. Bazen çıkabiliyor galiba la böyle şeyler. H bu konuya neden girdin dersen de galiba ben de internetten tanıştığım ancak bir yılı aşkın bir süredir konuştuğum bir arkadaşla görüşeceğim bir vakit. Hala doğru bulmuyorum ha, ama insan bazen hata da yapmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder