İşte sıradan bir Salı. Derse gitmek, okulda yapılan muhabbetler, eve dönüş. Sadece bir salı. Anlatacak bir şeyler bile yok o kadar ki sıradan. Bir düşüneyim..Ha dur bir şeyler var: Okulun bahçesinde beni gören, daha önce banı aşık olduğunu iddia eden insanlardan birinin artık bana selam bile vermemesi. Çocuğa bir şey yapmışlığım yok ha, kırmadım incitmedm. Ama bazı insanlar böyle işte. Sonra, güzel bir şey: Bugün sınıftan bir arkadaşın bana " Etrafına enerji saçıyorsun, neşe saçıyorsun!" demesi beni o kadar mutlu etti ki anlatamam. Ne zaman etrafıma enerji saçtım falan, bilmiyorum ama o öyle diyorsa öyledir. Onun haricinde oda toplama, almanca çalışma ve uslu bir çocuk olma.. Aferin lan bana.
Ama bugün yakın arkadaşımın benle paylaştığı bir şey, hayata,aşka olan inancımı arttırdı. Öyle olmaz bu iş falan demeyeceksin oluyormuş işte. Biliyordum lan olacağını, biliyordum! Mutluluk göz yaşları dökeceğim neredeyse. Neyse sakinim be tamam.
p.s:Şu içimdeki korku büyüyor git gide..Sanki bir şeyler olacak bir sıkıntı var içimde, haydi hayırlısı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder