Eğlencenin doruklarına ulaştığımız bir hafta sonuydu blog. Dün gece Üstün'lerde kalıp biradır cipstir filmdir falan cumartesinin tadını çıkardık yani. Vicky Cristina Barcelona'yı 5. kez izleyip yine Penelopé' ye hayranlığımı arttırdım. Onun İspanyolca repliklerini ezberlemeye çalışarak eğlendik falan. Saçma sapan fotoğraflar mı dersiniz, orta okulda dinlediğimiz şarkıları açıp nostalji yapmalar mı dersiniz.. Her şekilde eğlendik yani dün. Bugün ise klasik pazar günüydü. Anne ve babayla Kadıköy'de gezmeler, yemek yemeler. Severim ben pazarları. İspanya'da nefret ederdim oysa. Çünkü feci bir mide bulantısı ve baş ağrısı olurdu her pazar. Burada da içiyoruz ancak usturuplu mu içiyoruz nedir yok öyle mide bulantısı falan allahtan. Buradaki pazarlarım güzel yani kısaca. Aile günlerim. Daha sonra uzun uzun anlatırım aile günlerimi bir çok değişik ayrıntısı var aslında. Neyse.
Kısır döngüye yakalandınız mı çıkması o kadar kolay değildir. Hatta çok zordur, çok. Çünkü bir süre kısır döngüde olduğunuzu farketmezsiniz, farkettikten sonra da artık çok geçtir kurtulmak için. Her şeyi oluruna bırakıp kısır döngünün kendi kendisini imha etmesini bekleyeceksiniz. Elbet zamanı gelecektir. Genelde öyle yaşadıklarımdan pişmanlık duyan birisi değilim ben, pişmanlık duymamak da lazım zaten. Hatta "Olacağı varmış olmuş" lafını çok bir severim. Ancak boşa geçirdiğim zamanlara üzülürüm elbet. Bazen öylesine boşa zaman geçiriyoruz ki.. Hem de öyle kısa zamanlar değil bunlar. Daha başından sonu belli olan işlere atılıyoruz. Gözlerimizi yumup, kulaklarımızı tıkıyoruz. Sonunda ise "Tüh be keşke hiç başlamasaydık bu işe" diyebiliyoruz. Birinci çoğul konuşuyorum, bunları yapanların sadece ben olmadığımı umut ederek. Yok umut etmiyor biliyorum adeta, bunları yapan sadece ben değilim. İradesizlik olarak adlandırabilir miyiz bütün bunları? Yoksa risk almak o kadar da tehlikeli bir şey değil midir? Bir arkadaşa göre iradesizlikmiş öyle aşık olmak, hoşlanmak falan. Kınıyorum seni S.A. İradesizlik bu değildir. Bile bile kısır döngüye hop diye atlamaktır iradesizlik bence. Dediğm gibi olacağı varmış olmuş. What re we gonna do?
Yine bir haftasonunun sonuna geldik ancak en güzel şey benim pazartesileri dersimin olmayışı blog. Gerçi diğer bütün günler dersim 9da ancak olsun. Yarını spor dolu sağlıklı ve daha sonra da dinlenmeli bir gün olarak geçirmeyi planlıyor; ancak bu zamana kadar hiçbir planımın doğru düzgün gerçekleşmediğini de biliyorum. Haydi eyvallah.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder