8 Mart 2010 Pazartesi

Hayal, hayal hayalperest...



How i met your mother'daki Mc Larens' a ya da Friends'teki Central Perk' e mi özendik de biz de kendimize sürekli takıldığımız bir bar edindik bilmiyorum; sanırım öyle. ama topluca Hayalperest'i seviyoruz. özellikle bu aralar haftanın 5 gününü geçirdiğim bir yer olmuş Hayalperest. tabi aslında düşündüğümüzde önemli olan nerde olduğumuz değil kimle olduğumuz ve ben Hayalperest' e o kadar farklı ve değer verdiğim insanlarla gittim ki orayı sevmeminde önemli bir nedeni bu olsa gerek. hatta bugün itibariyle annemle bile gitmiş bulunmaktayım Hayalperest' e. hatta garsonun bana gelip "çok şeker bir annen var" demesi de ayrıca hoşuma gitti. Liseden üniversiteden arkadaşlarım ya da değişik yerlerden tanıdığım insanlarla gittim, bu yüzden bir sürü anım var ve ben anılarımı biriktirmeyi sık sık hatırlamayı seven bir insanım; acı vermediği sürece. gerçi fiyatları artık cebimizi bir hayli yakıyor bu barın, buradan beni duysalar da bari biraz indirim yapsalar keşke! bir de ben gittiğim bir bardaki ya da kafedeki garsonları tanımayı onlarla selamımın olmasını çok seviyorum daha sıcak bir ortam oluyor. efenim kısaca Hayalperest' i sevip insanlara öneriyoruz.

Bugün bir sürü güzel haber aldığım bir gün oldu. gerçekten bir kez daha durup " yaşıyorum, mutluyum yaşasın" diyip çocuklar kadar şen olduğum bir gündü. ilk önce Verem Savaş' a gidip ciğerlerimin sağlıklı olduğunu sonra da kistlerimin kendiliiğinden geçmiş olduklarını öğrendim. bazen her şey yolunda gidiyor ya; işte bunu seviyorum! ve bu demek oluyor ki artık spora ve dansa başlayabilirim. perşmbe gitmeyi planlıyorum spor salonuna. gerçekten iyi hissediyorum kendimi. sonra da korkuyorum bir şeyler bozulacak diye ama optimist bir şekilde yaşayacağım bu sefer.

Ben anneyle arkadaş olunmasından yanayım. annem bana böyle öğretti. içki içiyorsam bilmek istiyor, sevglim varsa bilmek istiyor eğer saklarsam haklı olarak sinirlenip darılıyor bana annem ama, "anne bak ben bugün içicem" dersem "peki ama abartma" deyip bana bırakıyor gerisini. işte annemi sevmemin en önemli sebeplerinden biri bu, arkadaş oluyor bana. ha yeri geldiğinde öğütler vere vere bir hal oluyor ama eh o bir anne deyip geçiyoruz. anne seni seviyorum duy sesimi!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder