"Bütün o sankiler, beynindeki cankiler, bitmeyen eskizler bitmezler.. Aldattın beni kendi kendinle, mecburi hizmetteyken ben yaşam bölüğünde, tek kişiyim ben hala.."
Her bir parçası ve her parçadaki her bir sözü ile beni benden alan Kesmeşeker' e olan sevgilerimi buradan iletmek isterim. Sizi seviyorum. Bilgisayarımda birbiri ardına hiç durmadan çalan Kesmeşeker şarkıları beni melankoliden melankoliye sürüklüyor.
"Ne zaman gitti tren
Bir rüzgâra kapıldık biz
Saatim mi geri kalmış bilmem
Ne zaman gitti tren?"
Biraz ara vermek lazım, iyi bir ruh haline yönlendirmiyor insanı bu şarkılar lan. Friends' e dayanamayıp baştan başlıyorum sanırım. Chandler'sız yapamayacağımı anladım. Öyle ki bugün bir an Chandler'ı Monica'yı Ross'u falan hepsini özlediğimi hissettim. Tamam dizinin bütün karekterlerine sempatim var ama Chandler' a bir başka ilgim var sanırım blog. Ha bir de 6. sezonunun sadece ilk 4 bölümünü izlyebildiğim Lost'a da hasretim büyük. Dizi bitiyor, finali geliyor ben hala ilk 4 bölümü izlemişim. Haklısın Mü, ayıplanacak durum. Hayır internetim sınırsız olsa indireceğim ve doya doya izleyeceğim; fakat sınırlı olan internetime sadece 29 lira ödenmesi gerekirken benim Friends aşkımdan dolayı 49 lira ödeniyor iki aydır. Evde huzursuzluk hakim oldu. Korkuyorum. Allah rızası için biri bana Lost versin de izleyeyim be abilerim ablalarım?
Neden kimse üniversiteye gittiğime inanmıyor lan? İnanın yahu, üniversiteye gidiyorum hatta 2. sınıfı bitiriyorum bile. Mağazada elbise denerken ben, kadının sorduğu soru, " Sen liseye mi gidiyorsun canım?" idi. Ben gayet soğuk bir sesle "Hayır üniversite!" dedim. Kadın durmadı, devam etti.. "Eh 17 gösteriyorsun kaç yaşındasın bakayım?" "20!" ...
İlk defa gelmiyor ki başıma.. Daha önce de bir çok insanı üniversiteye gittiğime inandırmak için çaba sarfettim. Ne Moda'daki bakkaldaki amca, ne de İspanya'da Alimerka'daki kasiyer abla bana içki satmak istemediler.. Neymiş, 18'den küçük gösteriyormuşum. Hele geçen sene kardeşimi liseye kaydettirmek için gittiğimizde, bütün öğretmenlerin ve müdürün kayıt olacak öğrenciyi ben sanmaları! "Ben üniversiteye gidiyorum. öhöm." diyince de "Aaa inanmam bak." demeleri.. Evet ilerde işime yarayacak bir özellik olabilir genç görünmek fakat şu anda karizmamı(!) çiziyorsunuz yahu, yapmayın.
Rüyamda da lisedeydim, sınıf arkadaşlarımızla tiyatro yapıyorduk ama korku öğeleri barındıran bir rüyaydı yine ya. Hayır ola. Bu arada öğlen 1'de kalkmak da pek bir güzelmiş lan. Uzun zamandır (3 gündür falan ki uzun bir zaman benim için) sabahın 7sinde uyanınca, bugün mutlu oldum tabi. Beni dans derslerim bekler bugün haydi tutma beni blog.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder