Herkesin 'dayanak' olarak gördüğü bir insan var mıdır? Pek emin değilim; ancak ne kadar şanslıyım ki ben öyle birine sahibim. Bu kişiyle serüvenimiz oldukça eskiye dayanır. Orta okul yıllarından bugüne kadar devam eden 8 yıllık bir hikaye. Yıllarla beraber anlamı giderek değişmiş ve oldukça güçlenmiş bir arkadaşlık.. Sırf arkadaş değil; yeri geldiğinde dost, kardeş ve her şey olabilmek..
Düşünün! Mesafenin, yerin ve zamanın hiç önemli olmadığını.. O kişinin- nasıl yapıyor bilmiyorum ama- bir şekilde her an sizin yanınızdaymış gibi hissettiirdiğini.. Başka şehir, başka ülke ve farklı zaman dilimlerinin onunla aranıza hiçbir şekilde sorun yaratmadığını.. İnsan üstü bir hissiyat bu, bazen ne bir sevgili ne de bir öz kardeş bunu hissettiremezken böyle bir insanın hayatınızda var oluşunun güzelliğini düşünün.
Beraber bir çok hayal kurduğunuz, kendinizi kötü hissettiğinizde bir kaç oyun yaparak sizi neşelendirebilen insandır o, eğer tanımlamak gerekirse. Uzun zaman görmediyseniz, telefonun ucunda sesini duyduğunuzda gözyaşlarınızı tutamamanıza sebep olurlar. Onların sorunları sizin sorunlarınızdır, onları üzgün görünce mutlu olsunlar diye elinizden geleni yapmak istersiniz. Kısaca, başkadırlar.. çok başkadırlar.
Hayatınıza çok sık giren insan tarzlarından değildirler; o yüzden bulunca sarılmak gerekir bu arkadaşlığa. Hangi ülkede, hangi şehirde olursanız olun, saat gecenin 2'si de olsa sabahın 6'sı da olsa, o şarkıyı duyduğunuzda onu görmek, duymak istersiniz. Ve bunu bir şekilde başarırsınız; yani başarmanızı sağlarlar..
"Maybe u're gonna be the one that saves me and after all, u're my wonderwall."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder