"İlişki dediğimiz, iki insanın ortak hafızası. Hafıza, sahibini tehlikelerden korumak için iyiliklerden çok kötlükleri biriktiriyor, acıların, tehlikelerin öfkelerin altını koyu koyu çiziyor, kuşkuları arttırıyor, kızgınlıkları körüklüyordu.
Biz üç kişiyiz.
Ben, sevdiğim ve ilişkimiz.
Beni sevdiğime bağlayan ilişki, bir zaman sonra beni sevdiğimden ayırıyor.
...
Sevgimiz ilişkimizle lekeleniyor.
Biz ilişkimizle birbirimizden kopuyoruz.
Bizi bağlayan bizi ayırıyor.
Nice aşk yitirdim ben."
Bu satırları okuyunca çok doğru geldi yazdıkları, yazarın. İlişkinin ta kendisiydi aşkları yitirmemize sebep olan. O halde seninle bugüne kadar yaşadıklarımızı ve bundan sonra yaşayacaklarımızı 'ilişki' diye adlandırmayıp daha önce başkalarıyla yaptığım hataları yapmamaya karar verdim işte. Belli basit kurallardı her şeyin güzelliğini bozan, o zaman şimdi kuralları yıkma vaktiydi seninle. Birbirimizi etiketlemediğimiz sürece birbirimizin olabilecektik. Basma kalıp insanlardan oldukça uzaktaydık zaten.. Haydi ben yine çok sıra dışı değildim; ama sen tandığım o 'farklı' ve nadir karşılaştığım insanlardan biriydin. Ne güzeldi seni tanımak, tanımak güzeldi seni.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder