"Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.
I got nobody on my side,
And surely that ain't right."
Kendimi çok yoruyorum. Asıl ben' e ulaşamıyor olmanın verdiği can sıkıntısı ve sürekli bir geç kalmışlık hissini taşımakla yoruyorum kendimi. İnsanlarla sürekli kavga ediyorum kafamda; hiç durmadan sürekli onlarla konuşuyorum içimden. Hepsiyle bir sorunum var hiç birinden memnun değilim sanki. Onların mükemmel olmasını mı istiyorum içten içe?
Onlara doğruları söyleyemiyor olmak,düşüncelerimi yüzlerine haykıramamak canımı yakıyor. Biriktirmeme sebep oluyor bir şeyleri. Oysa hatalardan kendi payıma düşenlerin farkındayım; ancak elimden kolum bağlıymış gibi bir ağırlık var üzerimde. Artık bir şeyler yapmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder