Yine bir doğumgününü acısıyla tatlısıyla geçirmiş bulunmaktayız, birdahaki doğumgünlerinde görüşmek üzere.
Artık görüştüğümüz çok fazla akrabımızın olmaması nedeniyle(iyi mi kötü mü tartışılır) doğumgünlerini dışarıda kutluyoruz, sanırım. Bizim kutlama merasimlerimiz çok ünlüydü aslında, yıllardır süregelen alışkanlıklarımız vardı. Ne gibi? Tabiki yemek yemek gibi. Kutlama olacağı gün sabahın erken saatlerinde anne anneanne gibi büyükler börekti çörekti pastaydı hazırlıklara girişirlerdi. Akşam akrabalar toplanır, bunları bir güzel hatta patlayana kadar yerdik. Artık kimimiz kimsemiz kalmadığından dolayı öyle pek çörek börek işlerine girişilmeyip dışarıda 4-5kişi olarak kutlanıyor doğumgünleri. Eh bu da bir şey.
Sonunda yarın büyük hevesle beklediğim ispanyolca kursum başlıyor. Yine devam ispanyolca öğrenmeye. Zaten şimdi ispanyolcayla aramda olan büyük aşkı anlatmaya başlasam saatler sürer en iyisi hiç başlamamak.. Yarından itibaren biraz daha yoğun bir hayata merhaba diyeceğim. Bir açıdan çok çok iyi olurken, sosyal hayatım açısından pek hoş olmuyor tabi. Olsun,yoğun hayat iyidir ve bana bu hayat şekli lazım zaten.
Bazı olaylar olur ki insanı şaşırtır, hiç beklemediğiniz şeylerdir.. Eski bir dostun çıka gelmesi, hiç ummadığınız bir şeyi hatırlaması mesela. Ne hoştur, ne güzeldir. Hayata güzellik katan küçük ayrıntılardan bazılarıdır işte bunlar. Ayrıntıları korumak lazımdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder