Her insanın hayatımda bir rolü, görevi olduğuna inanmışımdır. Çünkü hepsi bana bir şey öğretti bu insanların. Kimisi, dost olmayı kimisi kandırmayı kimisi kötülüğü.. Birileri aşık olmayı, birileri terk edilmeyi bir diğeri aldatmayı öğretti. Bazılarının hayatımdaki rolleri çok kısaydı belki bir saatlikti, oysa bir diğeri hayatımda on iki yıldır vardı ve daha da olacaktı. Hepsi ama hepsi bir şey öğretti. Hayatımdaki insanların hiç biri tesadüf eseri çıkmamışlardı benim sahneme, önceden belirlenmiş rolleri vardı onların.
Ben de aynı şekilde birilerinin hayatlarına girip, birilerininkinden çıkıyordum bazen kolaylıkla bazen çok zor. Eminim insanlara bir şeyler öğretiyordum. Onları üzüyor, kızdırıyor onlarla kavga ediyordum, diğer yandan onlara arkadaşlığımı, kardeşliğimi dostluğumu yahut sevgimi veriyordum.
Öyle bir insan vardı ki, hayatımdaki rolü çok kısa olmasına rağmen önemli bir şey öğretti.. Beni sevindirdi ve bana iyi geldi o insan. Sonra çıktı gitti, ben ona kızmadım bile. Görevini bitirdi ve gitti, teşekkür borçluyum. Belli mi olur belki bir gün yine bir oyun sahnesinde karşılaşır rollerimizi canlandırmaya devam ederiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder