Tanıdık bir ses duyduğumu sandım; sadece içimden konuşuyormuşum meğer. Bugünlerde tek tanıdık ses, kendi sesim zaten. Kulaklarımla bile reddediyorum diğer insanları. Halbuki bir süre önce bana en uzak, en tanımadık sesti kendi sesim; dış seslere açmıştım kendimi.
Şu an daha iyi her şey, her ne kadar ben ve sesim biraz yalnız olsak da.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder